نشانگان روانشناختی اثر ضربه در کودکان آزار دیده

کد بلاگ : #447
تاریخ انتشار : سه شنبه, 3 دی 1392 14:43


نشانگان روانشناختی اثر ضربه در کودکان آزار دیده

چکیده:
مقدمه: حوادث آسیب زای بسیاری از جمله بلایای طبیعی، آزارهای جسمی، روان شناختی و جنسی برای کودکان حادث می شود. شواهد زیادی وجود دارد، مبنی براین که چنین تجارتی می توانند به مجموعه ای از آثار روان شناختی منتهی شوند. رویارویی کودکان با این ضربات دارای عوارض منفی برسلامت روانی آنان است، اضطراب، افسردگی، فشار روانی پس از ضربه و گسستگی، خشم و پرخاشگری از جمله این عوارض است. به نظر می رسد که آثار حوادث آسیب زا به صورت معناداری، به نوع و شدت ضربه مربوط باشد. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین شدت و نوع ضربه با اثرات ناشی از آنها است.

ابزار و روش: 3042 دانش آموز مذکر و مؤنث مدارس راهنمایی که در یک مطالعه زمینه یابی برای برآورد شیوع نقطه ای کودک آزاری شرکت کرده بودند، فهرست نشانگان ضربه روانی- فرم الف (TSCC-A) و مقایس خودگزارشی کودک آزاری(CASRS) را تکمیل کردند. پس از شناسایی کودکان آزار دیده، نشانگان ضربه در آنها مورد مقایسه قرار گرفت.TSCC-A سنجه ای خودگزارشی درمورد آشفتگی پس از ضربه و نشانه شناسی روان شناختی درکودکان 8 تا 16ساله مذکر و مونث است. این سنجه در ارزیابی کودکانی که حوادث فشار از جمله حملات جسمی و جنسی، قربانی شدن توسط هم سالان، فقدان های اساسی، مشاهده خشونت در دیگران و بلایای طبیعی را تجربه کرده اند مفیداست. TSCC-A اشاره ای به موضوعات جنسی نمی کند. CASRS یک مقیاس خود گزارشی است که کودک آزاری و غفلت را با 38 ماده و چهار خرده مقیاس (آزار روان شناختی، غفلت، آزار جسمی و جنسی) می سنجد.

یافته ها: با در نظر گرفتن نوع تجربه آسیب زا، نتایج مطالعه حاضر حاکی از آن است که کودکان آزار دیده در مقایسه با گروه آزار ندیده بطور قابل توجهی نمرات بالاتری را در مقایس ها و خرده مقیاس های TSCC-A دریافت می نمایند. آنها خصوصاً‌ نشانگان ضربه بیشتری را در مقایس های افسردگی اضطراب، فشار روانی پس از ضربه، خشم و گسستگی در مقایسه با کودکان بهنجار گزارش می کنند.

تیجه گیری: شدت نشانه شناسی حوادث آسیب زا به نوع و میزان این حوادث مربوط می باشد.

کلمات کلیدی: نشانه شناسی ضربه، کودکان آزار دیده، فهرست نشانگان ضربه روانی

نویسندگان : پروانه محمدخانی، محمدرضا محمدی، ابراهیم رضایی دوگاهه، محمدعلی نظری

منبع : فصلنامه پژوهشی توانبخشی، 1382؛ دوره 4، تابستان، شماره 13: صفحات 28-20